De Rode Duivels en ons (voetbal)geluk

Mirakel nodig?

Morgen staat (voorlopig althans) dé match van het WK 2018 op het programma voor onze Rode Duivels.
Ze treden aan tegen Brazilië, vooraf bestempeld als één van de favorieten op dit WK. En laat het ook een ploeg zijn die toch aan het groeien lijkt, net als grasstruikelaar Neymar, n.b. de duurste voetballer op deze aardkloot. Soit, genoeg over de belangen én de sterkte van de tegenstander.

De underdogpositie

België moet voor eens en voor altijd af van het juk der onderschatting, het gebrek aan chauvinisme en voluit kiezen voor de aanval, grinta en diepgang. Net die factoren zorgden voor het succes van deze generatie én is dé aangewezen aanpak van de Goddelijke kanaries. Sturm und drang, er meteen (en liefst 90 min. lang) voluit invliegen en vooral ook niet teveel nadenken.
Ook de supporters moeten dat meer durven doen. We zijn de underdog – wat hou ik van dat woord in het sportgebeuren – en in principe ‘minder’, maar als team kan je immense zaken bereiken àls je er maar samen voor gaat.

Gedeelde voetbalgekte

Wat ik dezer dagen het meest apprecieer, is dat aangewakkerde vaderlandsgevoel dat anders quasi onbestaande lijkt in België.
Tricolores kleuren gevels, supporters tooien zich in Rode Duivels outfit, gadgets sieren auto’s die anders onaangeroerd blijven… én we zoeken elkaar op. 
De massaschermen hebben ongezien succes, de horeca viert hoogtij en we gaan met zijn allen op in het supporterschap. GEWELDIG.
Gedeelde smart, verheven spontane, ridicule vreugde. Moeten we meer doen, niet? Hopelijk duurt het alleszins nog even!Laat het ook een les zijn voor de hogere piefen die de maatschappij vorm geven. Politici trachten nu al schermtijd te roven van dit prachtWK – de verkiezingen zijn in oktober, jongens – en elkaar de loef af te steken, boven of beneden de gordel.
Focus op het positieve en kies for once voor het algehele belang. En nu ‘Tous ensemble’! 🙂

Simons verdient hypocriete reacties niet

Gisteren, klokslag 14u, maakte bondscoach Marc Wilmots bekend welke Rode Duivels zullen aantreden op het WK in Brazilië.
Er vielen wat verrassingen te noteren, niet in het minst de selectie van Divock Origi.
Het is echter de niet-selectie van Timmy Simons die het meest ophef veroorzaakte. Helaas ook in negatieve zin.

Niet-selectie begrijpelijk

Laat ons wel wezen: de niet-selectie van een ancien als Simons is – objectief bekeken – begrijpelijk.
Het middenveld is wellicht dé linie bij uitstek waar onze nationale ploeg sterk staat, met toppers als Witsel, De Bruyne, Defour, Fellaini, Dembele, Chadli, … in de rangen.
Iemand als Simons mag dan een mooie carrière achter de rug hebben, hij haalt thans niet het niveau dat deze jongens halen. Laat staan dat hij wekelijks kan aantreden tegen de topploegen die zij bekampen.
Zelfs Radja Nainggolan – toch actief bij AS Roma – viel uit de boot.
Het pleit sowieso voor Wilmots dat hij durft de kaart te trekken van de jeugd en het potentieel. Met louter ervaring win je immers geen prijzen.

Anderzijds is de timing van Wilmots ongelukkig. Met nog 2 cruciale speeldagen voor de boeg in Play-off 1, geeft hij hét huidige boegbeeld van Club Brugge een mokerslag.
Ook hier valt begrip voor te tonen, want hoe langer hij wachtte met de bekendmaking van de ploeg, hoe meer de speculaties daaromtrent gevoed werden.
We kunnen ook de vraag opwerpen waarom hij hem wél steeds selecteerde in de voorrondes, doch nu plots laat vallen.
Je weet sowieso dat, wanneer je hem meeneemt, je kan rekenen op een echte teamspeler die zich neerlegt bij zijn ‘tweederangsrol’.
Het is bij velen anders.

Reacties… onbegrijpelijk

De selectie werd meteen dé topic van de dag in diverse media.
Vooral op social media moest Simons het meteen ontgelden en werd vrij meewarig gedaan over zijn niveau en prestaties.
Er moét kunnen gelachen worden – uiteraard – maar de hypocriete ondertoon stoort.
Is het dan zò erg dat er een speler van deze of gene club geselecteerd zou worden?
Het zou tòch een reserve zijn. Wat als zo’n speler een beslissende penalty zou binnenknallen? Men zou allicht niet juichen.
Het gaat er net om dat je die ploeg steunt, wie het shirt ook draagt. Dàt is supporteren.
Ik heb het bv. allerminst voor types als Vandenborre, maar als hij presteert, who cares?

Helaas vond men het bij Club ook opportuun zich te mengen in de debatten.
Ook Meunier werd naast de selectie gelaten en dat schoot in het verkeerde keelgat, alsof niemand voldeed voor de selectieheer in kwestie.
Het is zonder meer jammer dat men zich in zo’n situatie zó gemakkelijk uit zijn kot laat lokken op dat niveau.
Je schiet er immers niks mee op, au contraire. Het calimero-imago wordt gevoed, net als de frustraties bij de achterban.
Het is evident dat men de eigen spelers in bescherming neemt, doch dit was de verkeerde manier.
Gelukkig excuseerde men zich al intussen.

Meteen communiceren was bij deze onnodig, want er speelden teveel emoties op dat moment.
Het is helaas niet de eerste keer dat Club zich op die manier laat misleiden (cf. kwestie rond de scheidsrechters).
Neen, beter intern aanpakken en het extern voorzichtiger communiceren om vervolgens te presteren op het veld.
Want daar draait het toch allemaal om?

En nu op naar een TOP WK!