30 jul

Hoe jouw organisatie wapenen voor de toekomst?

succesvol communiceren

Bloggen vergt naast creativiteit, een brede interessesfeer en een vlotte pen vooral veel tijd.
Toen Sanne Velthuis aanklopte voor een gastblog in een domein waarover ik ook al eens pen, was ik meteen enthousiast.
Lees vooral meer over haar visie op de toekomst van organisaties.

Stimuleer initiatief en innovatie binnen je organisatie
In dit artikel wil ik het graag hebben over het belang van een dynamische bedrijfscultuur die inspeelt op de mogelijkheden en de uitdagingen van de digitale, innovatieve kenniseconomie. Onder invloed van nieuwe communicatietechnologieën die het mogelijk maken om veel flexibeler om te gaan met kennis en vaardigheden in organisaties, zijn onze samenleving en onze economie sterk aan het veranderen. Het potentieel van deze digitale informatie en communicatiekanalen komt langzamerhand tot uiting in het bedrijfsleven, zoals in de ideeën omtrent ‘het nieuwe werken’. Volgens velen is dit pas het begin van de transformaties die ons te wachten staan op het gebied van werk, talent management en bedrijfsorganisatie.

Talent optimalisatie
De sleutel tot een dynamische, creatieve organisatie die niet alleen reageert op economische trends, maar die de kracht heeft om zelf trends in beweging te zetten, bestaat erin gebruik te maken van de creatieve impulsen en de potentie tot innovatie van mensen. Zowel individueel – optimalisatie van iemands unieke talenten – als collectief.  Onderzoek heeft namelijk uitgewezen dat veel baanbrekende ideeën voortkomen uit interactie en samenwerking (zoals Keith Sawyer overtuigend uiteenzet in zijn boek Group Genius).

Vergeet je communicatiemodel niet!
Het stimuleren van interactie volstaat niet.
Het gaat er hierbij ook om de manier waarop dit gebeurt. Natuurlijk is er binnen elke organisatie altijd wel een bepaalde mate van communicatie en samenwerking, maar vaak beperkt dit zich tot a) communicatie binnen afdelingen die zich bezighouden met soortgelijke vraagstukken en werkzaamheden, en
b) verticale communicatie tussen deze teams van werknemers en hun superieuren.
Deze vormen van communicatie zijn natuurlijk een noodzakelijke basis voor het dagelijkse management van de organisatie, maar het probleem is dat dit model weinig mogelijkheden biedt voor het samenbrengen van mensen met uiteenlopende kennis en oogpunten. Bovendien werkt een sterk gesegmenteerde organisatiestructuur de ontwikkeling van persoonlijke talenten en interesses tegen.

Op naar een vrije, open cultuur
Zoals Jef Staes duidelijk probeert te maken in Ik Was Een Schaap: kunstmatige barrières tussen mensen, werkzaamheden en taakverdelingen creëren mensen met een schapen-mentaliteit.
Door het verwijderen van de kunstmatige hekkens tussen mensen, maak je ze tot zelfstandig denkende, creatieve werknemers die de ruimte hebben om hun passie te volgen en in te zetten voor het bedrijf. Dit betekent dus een organisatiemodel dat de interactie en communicatie op horizontaal niveau bevordert, en het makkelijker maakt voor medewerkers met een bepaalde interesse om (tijdelijk) over te stappen naar een andere afdeling of een ander project. Dit vergt dus een strategische aanpak om de organisatiecultuur vrijer, meer open en meer flexibel te maken, iets dat uiteraard niet van de ene dag op de andere klaar te spelen is.

Werk drempelverlagend
Begin met het organiseren van wekelijkse meetings tussen verschillende afdelingen, ook afdelingen die gewoonlijk niet vaak met elkaar in aanraking komen.
Een andere manier om horizontale communicatie te bevorderen is door op een natuurlijke manier gebruik te maken van de spontane sociale inclinaties van mensen: maak het makkelijker voor collega’s om een praatje met elkaar aan te gaan door het creëren van een open, sociale ruimte waar medewerkers elkaar kunnen ontmoeten tijdens een koffiepauze. Ook het organiseren van sociale evenementen kan hier deel van uitmaken. Ik werkte ooit voor een bedrijf dat elke maand een sportieve middag organiseerde waarbij collega’s die normaliter niet vaak samenwerkten, in een gezamenlijk team werden ingedeeld en getooid in matchende bedrukte t-shirts een aantal sportieve uitdagingen moesten aangaan. Het was misschien niet het meest originele concept, maar als gevolg van dit soort activiteiten kwam je met mensen in aanraking, en stapte je vervolgens makkelijker op iemand af als je met een probleem zat, of een idee had maar niet goed wist hoe je dit het best kon aanpakken.

Integreer social media
Ook sociale media kunnen een belangrijke rol spelen bij het bevorderen van een meer open bedrijfscultuur. Een blog waar teamleden van verschillende afdelingen hun bevindingen kunnen delen met de rest van de organisatie zorgt ervoor dat medewerkers een idee hebben van wat er op andere afdelingen speelt. Stimuleer het gebruik van Twitter tussen werknemers, en deel relevante nieuwe posts op de bedrijfsblog. Heldere communicatie vanuit het management, en vooral ook de mogelijkheid voor werknemers om op een interactieve manier hun eigen ideeën naar voren te brengen zijn essentieel voor een bedrijfscultuur die initiatief en creativiteit stimuleert.

Dit zijn natuurlijk maar een aantal algemene suggesties. Hoe deze principes in praktijk het best kunnen worden uitgewerkt hangt af van de grootte, de structuur en de sector van de organisatie in kwestie. Een horizontaal communicatiemodel  dat inspeelt op de mogelijkheden van de digitale kenniseconomie is echter een belangrijke eerste stap naar een  bedrijfsmodel waarin innovatie, dynamiek en de eigen inbreng van werknemers centraal staat.

  • http://aardling.com/ Stijn

    Je gebruikt hier nogal veel jargon Sanne, maar dat kan ik wel aan. Ik ben mee met je uitleg en begrijp je punt. Maar bij het lezen komen er vragen op die me meteen tot advocaat van de duivel maken. Wat mogen zo’n wekelijkse meetings kosten? Hoe lang kan je dat volhouden zonder te verzanden in routine? Een blog is leuk, maar moet je dan iedereen verplichten om deel te nemen? Want anders kom je weer uit bij 90-9-1 en dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Ik wil maar zeggen: veel leuke ideeën, maar onderschat mensen niet in hun luiheid en uitvluchtgedrag. Ik kijk alvast uit naar jouw antwoord.

    • http://www.ionasj.com/ Jonas Van de Steene

      Het moet inderdaad zeker werkbaar en nuttig blijven.
      Ik heb bv. ook lak aan routinemeetings waar echt keer op keer hetzelfde verteld wordt. Je kan er ook creatief in zijn door mensen op andere manieren te betrekken en zelf ideeën naar voor te laten brengen.
      In feite mogen voor dat laatste zelfs geen meetings nodig zijn: de bedrijfscultuur moet dat aanmoedigen.

      Anderzijds begint het ook bij de werknemer zelf.

      • http://aardling.com/ Stijn

        Overlopen wat er die dag/week/maand gebeurde. Het lijkt misschien niet zo, maar er is altijd wel iets te vertellen.

        • http://www.ionasj.com/ Jonas Van de Steene

          Klopt zeker. Je moet ergens ook op de hoogte zijn van wat er reilt en zeilt. Maar het mag ook geen micro-management worden.

    • http://twitter.com/sanne_velthuis Sanne Velthuis

      Ben het met je eens dat niet alle ideeen die ik hierboven noem even goed zullen werken in elke organisatie, en dat je natuurlijk te maken zult hebben met de neiging van mensen om na verloop van tijd eningzins lui of gemakzuchtig te worden. Ik moet toegeven dat deel van mijn inspiratie voor dit artikel een bedrijf is waar ik zelf voor heb gewerkt, en die misschien tot een minderheid aan relatief kleine (50-60 man personeel), jonge en dynamische organisaties behoort waar dit soort intiatieven vrij goed bleken te werken.

      De wekelijkse meetings bestonden hier niet uit een uitgebreide, formele bespreking van de kleine details van alle lopende projecten, maar uit een korte update van eerst het management, en dan elke afdeling op zich (elk zo’n 5 minuten), en bood aan iedereen de kans om vragen te stellen of opmerkingen te maken. Het was een goede manier om de week mee te beginnen, en voelde door de relatief korte duur (zo’n 30-40 minuten) niet te geforceerd. Er was hierbinnen bijvoorbeeld ook ruimte voor het feliciteren van mensen met hun verjaardag/nieuwe huis/baby/sportprestatie etc.

      De blog waar ik het over had, zou je zo kunnen organiseren dat elk team maandelijks of twee-wekelijks (afhangend van de grootte van het bedrijf en het aantal teams) een blogpost schrijft, waarbij je het aan de teams zelf overlaat hoe ze dit willen aanpakken (of ze nomineren elke keer een specifiek persoon, of ze schrijven gezamenlijk iets, etc.). Hierbij moet je inderdaad niet teveel eisen opleggen, want dat creeert weerzin, dus maak het duidelijk dat niet elke blogpost een verfijnde bespiegeling hoeft te zijn vol verbluffende inzichten, maar ook kan bestaan uit het bespreken van een relevant nieuws-item of zelfs een artikel gevonden op een andere blog.

      je hebt gelijk dat de effectiviteit van dit soort iniatieven afhangt van de bestaande bedrijfscultuur en de manier waarop je flexibel omgaat met het formaat van deze activiteiten naargelang wat werkt en wat niet werkt. Daarom zeg ik al, het zijn maar suggesties die (hopelijk) een meer open, horizontale manier van communiceren kunnen bevorderen. Dat moet uiteindelijk het einddoel zijn, niet de kwaliteit of het succes van de wekelijkse meeting/de bedrijfsblog op zich.

      • http://aardling.com/ Stijn

        Dankjewel voor je uitvoerige antwoord Sanne. Mijn vragen kregen een antwoord.

  • http://twitter.com/johfravekemans Johfra Vekemans

    Ik merk vooral dat er nog heel wat bedrijven zijn die dit soort van open communicatie angstvallig tegenhouden uit angst voor het openbaar komen van ernstig “managementfalen”.

    Ik kan de denkwijze achter een horizontale en open communicatie alleen maar toejuichen, maar de praktijk draait meestal anders uit. Zeker in bedrijven die al een lange tijd bestaan.

    Jonge nieuwe bedrijven zullen ànders werken, omdat ze door jonge dynamische mensen geleid worden. Oude bedrijven met een meestal oudere RvB, etc… zijn gewoonlijk statische papierproducenten waar enkel stoffige dossiers kleur brengen in de dagtaak.

    M.a.w. deze statische mastodonten trekken met felle lonen en veel voordelen, jonge, talentvolle werknemers aan, om ze vervolgens geleidelijk aan hun dynamiek te ontnemen en ervoor te zorgen dat ze op termijn ook niet meer doen dan enkel papier produceren.

    Want de oude(re) bestuursleden zien dat in andere jonge ondernemingen er vooruitgang geboekt wordt, mensen graag gaan werken etc… en door jonge dynamische krachten aan te trekken, willen ze exact hetzelfde krijgen. Helaas, daar is een andere visie voor nodig denk ik dan. Te beginnen bij een ander management!

    • http://www.ionasj.com/ Jonas Van de Steene

      Klopt.
      ‘t Is zoals Jef Staes wel vaker aanhaalt (niet dat’k ‘t met al z’n concepten eens ben): het 2D machtsdefect ontstaat vaak van zodra mensen zich in een bepaalde (al dan niet gepriviligeerde) machtspositie bevinden.
      Ook al waren ze vroeger misschien ook actieve, dynamische en proactieve mensen, op de duur ga je vroeg of laat die betrekking beschermen tegen ‘dat jonge geweld’.
      Anderzijds gaat die vlieger gelukkig niet voor iedereen op en zijn er gelukkig nog mensen die hun dynamiek en passie behouden.

      Over dat loon ben’k het op zekere hoogte eens: loon mag géén primaire drijfveer worden. Bedrijven moeten er m.a.w. voor zorgen dat het loon voldoende hoog ligt, maar tegelijkertijd niet té hoog (cf. eerdere uitleg van het machtsdefect en de eraan inherente gemakzucht). Vandaar dat velen bv. werken met een zeker bonussysteem, gekoppeld aan inzet en bedrijfsresultaten.

      Bottom up i.p.v. teveel top down, zoiets?