Archive | Entertainment

RSS feed for this section

Review: Drive – Daniël Pink

Aangezien ik dit boek recent een aantal keer zag opduiken in enkele ‘must read’ lijstjes omtrent HR en management, besloot ik het als de bliksem te bestellen bij bol.com.
Een snelle review.

3 kernelementen

In Drive zoekt Pink uit wat ons echt drijft en welke omstandigheden ervoor zorgen dat we gemotiveerd raken en blijven. Hij beschrijft 3 pijlers: autonomie, meesterschap en zingeving.

Autonomie

Pink stelt dat we van nature uit zelfstandige wezens zijn die voldoende zelfredzaam zijn.

Hij definieert 2 types gedrag:

  • Type X gedrag: gedreven door extrinsieke factoren, minder door de intrinsieke motivatie (zgn. inherente tevredenheid, gebaseerd op de professionele activiteit zelf). Type X ontleent motivatie eerder aan de beloning die volgt door het uitvoeren van een activiteit. Pink wijt dit aan ‘fout management’, want beschouwt de mens niet als dusdanig geboren.
  • Type I gedrag: zij worden gedreven door het uitvoeren van de activiteit zelf, minder door de beloning die erop volgt.

Volgens Pink hebben organisaties in de 21e eeuw vooral nood aan types I. Dergelijke types hebben over het algemeen een betere gezondheid, presteren beter en zorgen voor een beter welzijn in alle richtingen.

Om dit type I gedrag aan te moedigen, is een context van autonomie nodig.
Dit betekent dat werknemers autonomie moeten krijgen over de 4 T’s:

  • Task: wat ze doen
  • Time: wanneer ze het doen
  • Team: met wie ze het doen
  • Technique: hoe ze het doen

In het kader van flexibel werken, zou ik hier vandaag ook de locatie aan toevoegen: men kan zelf bepalen van waaruit men werkt, zolang men de tools voor handen heeft om efficiënt te communiceren met de anderen.

Meesterschap

Drive - Daniel PinkPink stelt dat engagement een noodzakelijke drijfveer is om zgn. meesterschap te bereiken. Hiermee doelt hij op ‘het beter worden in iets zinvols’.
Een belangrijk stadium in dit proces is het bereiken van je flow: optimale ervaringen waarbij de gestelde uitdagingen/objectieven perfect aansluiten bij onze competenties. Daarbij is het belangrijk voldoendeocks tasks’ te hebben, taken die niet te moeilijk en niet te makkelijk zijn. ‘Goldil
Hij wijst er tevens op dat meesterschap ook een zekere mindset vergt: je dient jouw competenties te beschouwen als zaken die je tot in het oneindige kunt verbeteren. Op die manier streef je telkens naar ‘het ongrijpbare’, wat tegelijkertijd frustrerend en zingevend is.


Zingeving

Last, but not least, is het belangrijk dat mensen een zinvolle job hebben. Iets waarbij ze het gevoel krijgen mee te bouwen aan iets wat het individu overstijgt en een positieve impact heeft op de samenleving.

Conclusie

Drive is zonder enige twijfel een aanrader en zelfs must read als het gaat over motivatie, people management, etc.
Pinks gedachtengang kan je ook hieronder bekijken.

Je kan het boek hier aankopen tegen €17,99.
Ik geef ook een exemplaar weg aan de eerste lezer die me een nieuw boek als tip kan aanbevelen, liefst in hetzelfde genre. Reageren kan onder deze post of via social media. Edit: het gratis exemplaar is inmiddels de deur uit, maar tips blijven steeds welkom!

Review: Vele hemels boven de zevende

Af en toe lees je een boek dat je nadien met heimwee weg legt.
Een boek dat je wist te beklijven.
‘Vele hemels boven de zevende’ is er zo een.

Life as it is

Vele hemels boven de zevende handelt over ‘het leven zoals het is’. Het volgt de levens van 5 verschillende mensen, tussen 12 & 71 jaar. Ondanks de grote verschillen in hun levens, ontdek je al gauw dat ze onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.  

Ik had aanvankelijk wel enige pagina’s nodig om aan dit boek verknocht te raken, maar vanaf pakweg pagina 50 liet het me niet meer los. De lezer wordt ondergedompeld in een bad van herkenbaarheid. Voor- en tegenspoed, vriendschap, familie, de sleur in het leven, eenzaamheid, liefde, verdriet, succes, angst, melancholie, nostalgie…

Het komt allemaal aan bod in een boek dat ik zeker kan aanprijzen.  Het is een echte pageturner, wat niet in het minst te wijten is aan de schrijfstijl van schrijfster Griet Op de Beeck. Haar directe aanpak beviel me en ze weet als geen ander gevoelens te creëren in haar boek. Een debuut dat dus naar meer smaakt!

Dit prachtcitaat bleef me beklemmen: 

“Leef hard en goed en schoon en wild. Kijk goed, voel beter. Wees niet bang. Kies voor wat u blij maakt, wat het ook moge zijn. Durf proberen wat te lastig lijkt. Leg de lat hoog genoeg. Koester en laat u koesteren”

vele hemels boven de zevende

Verdict

4,5/5

Stoner – John Williams

Ik begon eerder deze week aan Stoner, de bewierookte roman van John Williams. Enige research leert me dat Williams anno 1994 overleed. Stoner was Williams’ debuutroman. Hierna volgde oa. Augustus, over het leven van de gelijknamige Romeinse keizer. 

Stoner

Stoner vertelt het levensverhaal van William Stoner, een arme boerenknecht met een erg doorsnee leven rond het jaar 1900. Hij laat zijn ouders achter om te kunnen studeren en kiest plots die weg in plaats van het geplaveide pad richting boerenleven. Hij wordt docent literatuur aan de universiteit en zo begint zijn nieuwe leven. Zijn down to earth stijl, vaak onbeholpen en te respectvol voor mens en maatschappij, schept een sfeer die ik zelden terugvind in dergelijke boeken. Een eenvoudig leven met de ‘struggle for life & love’. 

Zeker een aanrader voor wie graag een oprechte roman leest, geen dweperig en al te opgesmukt stationsromannetje. 

Conclusie: 4/5

Bijkomende tip: ik kocht het e-book voor amper €3 in de Apple store. Ook Augustus kun je aan die prijs verkrijgen. 

De Zoon – Jo Nesbø

Na het lezen van Mr. Mercedes (Stephen King) & Ik Ben Pelgrim (Terry Hayes) zat ik even op mijn literaire honger. Wanneer je dergelijke boeken met veel plezier verslonden hebt, is een opvolger vinden geen sinecure.
Ik besloot dan maar Jo Nesbø’s nieuwste thriller een kans te geven.

De Zoon – het verhaal

De Zoon handelt over het minder benijdenswaardige leven van Sonny Lofthus, die op relatief jonge leeftijd beide ouders verloor en vooral met vraagtekens achterbleef wat de dood van zijn vader betrof.
Laatstgenoemde was één van de gerenommeerde politieagenten die Oslo rijk was en stond goed aangeschreven bij de collega’s. Wanneer hij echter meer en meer ontdekte omtrent een mol bij de politie alsook het wespennest erachter, liet hij het leven in illustere omstandigheden. Sonny’s moeder kwam in een neerwaartse spiraal terecht, wat De Zoon tot een drugsverslaving dreef.
Jaren later is Sonny in de gevangenis verzeild geraakt, waar zijn dagen een opeenvolging van heroïneshots zijn. Tot hij op zekere dag per toeval meer ontdekt over de dood van zijn vader. Wat volgt is een duizelingwekkend avontuur vol spanning, intriges en ook een vleugje romantiek.

Schrijfstijl

Ik hou van de vlotte pen die Jo Nesbø hier hanteert.
Ik had voorheen al Headhunters – ook verfilmd – gelezen en dat smaakte al naar meer.
Hij is een meester in het creëren van een sfeer in zijn boeken, zonder dat hij inboet aan de opbouw van de plot en de spanning. Het verhaal zit ingenieus in elkaar en de apotheose lijkt klaar voor het witte doek.
Het boek telt relatief kleine (5-20 blz) hoofdstukken, wat ik steeds apprecieer. Het zorgde er alleszins voor dat ik deze klepper in een mum van tijd letter per letter heb opgepeuzeld, zo graag wou ik het allemaal uitpluizen.

Eindverdict

Is De Zoon een must read? Jazeker.
Hopelijk laat zijn volgende boek niet te lang op zich wachten.

5/5

IMG_0102.JPG

Superprestige Ruddervoorde

Gisteren mochten we – op uitnodiging van Vier – als VIP naar de Superprestige in Ruddervoorde. Als sportliefhebber een opportuniteit die ik absoluut niet links kon laten liggen.
Een impressie!

De lunch

De dag ving aan met een rijkelijke lunch, waar Vier zo’n 20 gasten had uitgenodigd. Onder hen een aantal zakelijke genodigden, maar ook enkele winnaars van hun wedstrijd.
Op de Vier webstek kan men zich nl. registreren om dit pakket (VIP arrangement cyclocross) in de wacht te slepen.
Via deze link kan men zich trouwens registreren!

Na de obligate kennismaking met de tafel, werd de tijd stilaan rijp om onze lunch te verorberen. Geen grootkeuken voor de nochtans in totaal 731(!) eters.
Zo kregen we het volgende:

  •  Champagne met hapjes
  • Méli-mélo van graved lax zalm, zalf van mierikswortel, chutney van tomaat
  • In de oven gebakken koningskabeljauw, mousseux van kipcaramel, kokkels en handgerolde couscous
  • Hollsteiner rundsvlees, 2 weken gerijpt, caviaar van aubergine, wok van primeurs, pommes fondantes, jus van barolo
  • Gebakken ananas met rum en rietsuiker, limoen en sinaas, muntkruid, vers pistacheroomijs

De cross

Aangezien onze lunch uitliep, lieten we het dessert aan ons voorbijgaan om tijdig de cross te kunnen meepikken.
De Vier VIP’s worden ook op dat vlak in de watten gelegd, met een authentieke uitvalsbasis waar men de koers op een zucht van de renners kan beleven.
Op die manier beleeft men de koers pas écht zoals het hoort. Bovendien keken we uit op een magnifiek groot scherm, zodat we effectief het verloop van de koers konden blijven volgen. Zelfs mensen die zich minder aangesproken zouden voelen door de koers an sich zullen dit appreciëren.
De aanwezigheid van een gerenommeerd ex-prof (in dit geval Paul Herygers) viel bij mij zeker ook in de smaak.

Laat onderstaande beelden vooral voor zich spreken! Leuk initiatief waarbij ik ervan overtuigd ben dat het de mensen dichter bij elkaar én de cross kan brengen.

IMG_0046.JPG

IMG_0034.JPG

IMG_0036.JPG

IMG_0039.JPG

IMG_0033.JPG

IMG_0037.JPG

IMG_0025.JPG

IMG_0035.JPG

IMG_0040.JPG

IMG_0038.JPG