crisis

De échte impact van de crisis

Terwijl de ene crisis de andere lijkt op te volgen, staan we er in België amper bij stil wat de impact is van die negatieve conjunctuur in andere contreien.
The Guardian pakte deze week uit met een artikel dat in dat kader gerust kan omschreven worden als een eyeopener.

Zuiderse crisis
Het stuk belicht de levens van een aantal jongeren wiens kansen gefnuikt worden door de wereldwijde malaise.
Qua jeugdwerkloosheid spant Griekenland de kroon: 59% van de jongeren is er werkloos.
Spanje, Portugal en Italië doen nauwelijks beter met respectievelijk 56%, 42% en 38% van de jongeren die geen werk vinden.
Hun verhalen zijn schrijnend, gaande van jongeren die blijven verder studeren in de hoop ‘ooit’ op een beter moment de arbeidsmarkt te betreden, tot zij die hun toevlucht zoeken tot jobs onder hun niveau en zelfs emigreren naar landen die minder gebukt gaan onder de economische dip.
Euro-jobless-007

Pessimisme alom
De column baseert zich voornamelijk op een studie van Eurostat.
Deze belicht ook de verwachtingspatronen van young graduates.
Zoals verwacht, staan laatstgenoemden eerder sceptisch tegenover de actuele situatie op de arbeidsmarkt en verwachten ze niet meteen beterschap.
Ze moeten meer solliciteren dan voorheen om een job te pakken te krijgen, zelfs onder hun studieniveau.
Net dat laatste stuit velen tegen de borst. Nooit voorheen was de jonge generatie zo onderlegd en geschoold op diverse domeinen, doch zelfs dat volstaat niet.Graduate-barometer-001

Oorzaken en oplossingen?
Er werd al heel wat gezegd en geschreven over de crisis.
Men is het er onomwonden mee eens dat de ellende nog even zal aanhouden.
In eigen land schuift men bijvoorbeeld deze vertragende factoren naar voor:

  1. De vergrijzing.
    Het is algemeen geweten dat de regering alle zeilen dient bij te stellen om de vergrijzingsproblematiek ten gronde aan te kunnen pakken.
    De huidige budgettering lijkt alvast onvoldoende rekening te houden met wat op til staat.
  2. Het internationaal concurrentievermogen staat onder druk.
    Onze organisaties gaan gebukt onder de relatief zware loonkosten en de fiscale druk. Ook hier is het wachten op structurele hervormingen vanwege de overheid.
  3. Volgend jaar komen er opnieuw verkiezingen aan.
    Dit zorgt hoe dan ook voor de nodige onzekerheid én een periode waarin weinig beweegt.

Dergelijke factoren zijn stuk voor stuk verbonden met dé hoofdoorzaak van dit alles.
Een gebrek aan vertrouwen dat té diep geworteld zit in ons economisch en politiek systeem.
Deze crisisperiode zal pas volledig achter ons liggen eens het vertrouwen volledig hersteld raakt.
Top-down (men dient van bovenaf ingrijpende maatregelen te nemen) én bottom-up.
Iemand moet ermee beginnen.

Bronnen:
The Guardian
Trends