Blog

De Rode Duivels en ons (voetbal)geluk

Mirakel nodig?

Morgen staat (voorlopig althans) dé match van het WK 2018 op het programma voor onze Rode Duivels.
Ze treden aan tegen Brazilië, vooraf bestempeld als één van de favorieten op dit WK. En laat het ook een ploeg zijn die toch aan het groeien lijkt, net als grasstruikelaar Neymar, n.b. de duurste voetballer op deze aardkloot. Soit, genoeg over de belangen én de sterkte van de tegenstander.

De underdogpositie

België moet voor eens en voor altijd af van het juk der onderschatting, het gebrek aan chauvinisme en voluit kiezen voor de aanval, grinta en diepgang. Net die factoren zorgden voor het succes van deze generatie én is dé aangewezen aanpak van de Goddelijke kanaries. Sturm und drang, er meteen (en liefst 90 min. lang) voluit invliegen en vooral ook niet teveel nadenken.
Ook de supporters moeten dat meer durven doen. We zijn de underdog – wat hou ik van dat woord in het sportgebeuren – en in principe ‘minder’, maar als team kan je immense zaken bereiken àls je er maar samen voor gaat.

Gedeelde voetbalgekte

Wat ik dezer dagen het meest apprecieer, is dat aangewakkerde vaderlandsgevoel dat anders quasi onbestaande lijkt in België.
Tricolores kleuren gevels, supporters tooien zich in Rode Duivels outfit, gadgets sieren auto’s die anders onaangeroerd blijven… én we zoeken elkaar op. 
De massaschermen hebben ongezien succes, de horeca viert hoogtij en we gaan met zijn allen op in het supporterschap. GEWELDIG.
Gedeelde smart, verheven spontane, ridicule vreugde. Moeten we meer doen, niet? Hopelijk duurt het alleszins nog even!Laat het ook een les zijn voor de hogere piefen die de maatschappij vorm geven. Politici trachten nu al schermtijd te roven van dit prachtWK – de verkiezingen zijn in oktober, jongens – en elkaar de loef af te steken, boven of beneden de gordel.
Focus op het positieve en kies for once voor het algehele belang. En nu ‘Tous ensemble’! 🙂

Start de dag productief met een ochtendloop!

Als fervent loper vergt het vaak wat planning om werk-privé-sport te combineren.
Waar ik voorheen telkens ‘s avonds liep, gooi ik het sindskort over een andere boeg.
En dat biedt de nodige voordelen.

Vroeg dag

Als ochtendmens, heb ik doorgaans iets minder moeite om me uit bed te slepen dan anderen. Snoozen staat eigenlijk niet in mijn woordenboek.
Als papa van een dochtertje van intussen 9 maand – de tijd vliegt dat het een aard heeft – is het allerminst evident ‘s avonds tijd én energie over te hebben voor die looptraining.
Sedert enkele maanden ben ik oa. daarom gestart met een nieuwe ochtendroutine: de ochtendloop.
Rond 6u (uiterlijk 6u30) kruip ik uit de veren, om vervolgens bijna meteen aan de slag te gaan.

De 1e ochtendrun was de lastigste, vooral mentaal dan. Ik liep al zodanig lang te spelen met de idee het te proberen en ben wát blij dat het er uitendelijk van kwam. Intussen kan ik die ochtendloop nog amper missen!

Ochtendloop

De voordelen

De nieuwe ochtendroutine wierp snel haar vruchten af:
  • Je start de dag met (verrassend genoeg) meer energie.
  • Niks zo heerlijk als de zon (soms) te zien opgaan.
  • Het werkt enorm ontspannend omde zon te zien opkomen,  de bakker nog aan het werk te zien, postbode te passeren…
  • Qua productiviteit dé juiste aanzet van de dag – ‘killing that 1st frog’.
  • Het is vaak inspirerend en brengt je op ideeën. Ideaal ook om bepaalde beslissingen te onderbouwen.
  • Je spaart avondtijd uit.
Benieuwd of er nog mensen zijn die het doen!
Wie wil, kan mijn loopexploten steeds volgen via Strava.

Afstand liegt niet

Gedurende onze carrière komt het vroeg of laat op ons pad: een uitdaging die op jouw lijf geschreven is, maar wel een stuk verder van huis.
Hamvraag: moet dat je tegenhouden?
En vice versa: zou je veranderen voor eenzelfde óf misschien zelfs minder aantrekkelijke rol dichterbij?
Laat ons de theses eens bekijken.

Aanbod aantrekkelijke rol verder van huis

Recent kreeg ik hier zelf mee te maken.
Als freelancer verkeer ik in een aparte situatie, waar opdrachten elkaar sneller opvolgen dan in de normale loopbaan van een werknemer vast in dienst. Dan nog vind ik het belangrijk hier voldoende aandacht aan te besteden en alles grondig te bestuderen.
Concreet luidde het aanbod een bredere rol, breder dan hetgeen ik tot hiertoe had gedaan. Natúúrlijk sprak dit meteen tot mijn verbeelding.
Belangrijkste kanttekening: het woon-werk-traject werd ± 1u30 van deur tot deur, oa. gebruik makend van de trein.

Ik koos voor de uitdaging en heb er zeker geen spijt van, aangezien ik inmiddels weer heel wat competenties heb uitgediept en nieuwe inzichten heb verworven.

Is het iets voor de langere termijn? Hoegenaamd niet!
Afstand liegt niet, vind ik. Hoe mooi alles aanvankelijk ook oogt, na verloop van tijd begint dit toch door te wegen. Als je begint na te denken over hetgeen je zou kunnen doen met de gewonnen tijd… En dan rep ik nog geen woord over het pendelen met de NMBS. 🙂

Krijg je echter bij de start van je professionele leven een dergelijke opportuniteit, dan zou ik niet twijfelen. De kans is nl. zéér reëel dat je later een even mooie uitdaging wacht dichter bij je habitat. Wie nog geen relatie of kinderen heeft, kan er meteen voluit voor gaan. Bovendien geef je jouw carrière meteen een boost, tov anderen die kiezen voor een ‘veilige’ job in de aanpalende regio.

Aanbod voor een rol dichterbij

Als HR Consultant ondervind ik geregeld dat kandidaten zich tamelijk onzeker voelen over hun next steps. Ze weten nog niet goed waar hun ambities liggen, zijn kritisch t.o.v. nieuwe uitdagingen en vragen zich af in hoeverre het gras aan de overkant écht groener kan zijn. En kan dat dan op respectabele afstand van de uitvalsbasis?
Ja!
Net zoals je geregeld jobaanbiedingen krijgt die té ver liggen, kan je er prat op gaan dat het omgekeerde vroeg of laat ook volgt. Uiteraard situeren veel interessante jobs zich nog steeds rond Brussel, maar er is duidelijk een trend aan de gang waarbij organisaties zich meer en meer gaan settelen buiten de hoofdstad. Of ze zoeken flexibele oplossingen om het mobiliteitsprobleem te counteren, zoals satellietkantoren, de mogelijkheid tot flexwerk, etc.
Daarenboven kan je je misschien afvragen of je niet beter past in een kmo? Of ambitieuze start-up?
Alles staat of valt met jouw eigen levenssituatie, persoonlijkheid en ambities.
Laat je nooit afschrikken door hetgeen op je pad komt.
Mijn devies? Luisteren.
Leg je oor geregeld te luister bij professionals in het vakgebied en ga ook eens effectief solliciteren bij een bedrijf dat je aanspreekt. Hou de vinger aan de pols en op de duur tref je een organisatie waar je je écht thuis voelt en kan ontwikkelen. En laat dat laatste, meteen ook mijn laatste advies zijn. Iedereen kan – naargelang de omstandigheden – kiezen voor een rol dichter bij huis.
Als je je werk echter voldoende belangrijk vind én graag wil doen, hou dan zeker rekening dat je volgende aspecten ziet aan bod komen in je volgende job:
  • Meesterschap – de mogelijkheid je vaardigheden verder te ontwikkelen
  • Autonomie – vrijheid in je doen en laten, fouten mogen maken
  • Zingeving – je job heeft een duidelijk nut
(Naar het boek Drive van Daniël Pink)

Waarom we opnieuw startten met HelloFresh

Sinds de geboorte van Lucie zijn we opnieuw begonnen met HelloFresh.

Tot op heden (1 maand later) hebben we het ons geenszins beklaagd:

  • Je dient minder boodschappen te doen tijdens de week.
    Voor HelloFresh heb je in feite enkel basisingrediënten nodig zoals olijfolie, peper & zout en misschien wat bouillon. De rest wordt meegeleverd. Dit was voor ons dé primaire reden om het terug een kans te geven na jarenlange ‘pauze’. Ganse dagen boodschappen doen, zit er minder in nu.
  • Je ontdekt nieuwe smaken & gerechten.
    Iedereen zal het volgende wel herkennen: je hebt vroeg of laat geen inspiratie meer wat je komende week allemaal zult kokkerellen en grijpt vaak terug naar veilige keuzes die je perfect onder de knie hebt. Met HelloFresh dien je hier niet meer over na te denken.
  • Je leert beter koken.
    Toegegeven dat ik nog kan groeien op culinair vlak, maar je leert effectief beter koken met HelloFresh. Voor mezelf betekent dat vooral efficiënter omgaan met recepten, waar het voorheen vaak té lang duurde. Nu ben ik soms al eens onder de indruk van hetgeen ik toch op dat bord weet te toveren. Als je dan positieve feedback krijgt, fleur je helemaal op.
  • Je hebt keuze!
    Toen we enkele jaren terug voor het eerst HelloFresh probeerden, had je nog geen keuzevrijheid. Je koos voor het aantal gerechten, maar had hierna geen keuze meer. Gevolg: soms té complexe (voor mij dan)gerechten of gerechten die je simpelweg minder graag lust. Voortaan heb je elke week de keuze uit maar liefst 10 gerechten, onderverdeeld in subcategorieën als quick & easy, caloriefocus, veggie, original en discovery. Je moet écht een moeilijke eter zijn om hier je gading niet te vinden.
  • Het is gezond en vers.
    Telkens ik de ingrediënten uitpak, ben ik hiervan onder de indruk. Je betaalt ervoor, maar krijgt erg vers, lekker én doorgaans gezond eten.
  • Je hebt minder afval.
    Aangezien je afgemeten porties krijgt, verkwist je minder. Overigens kudos aan de manier waarop alles verpakt wordt: in 1 grote doos zitten 3 zakken die elk 1 gerecht herbergen. Erg praktisch in de frigo alsook nadien bij het koken.

Hellofresh

Er zijn uiteraard ook nadelen aan verbonden:

  • Het is niet goedkoop.
    €43/week voor in totaal 3 gerechten met 2 personen is toch iets duurder dan wanneer je zelf kookt. Anderzijds is die prijs vaak gerechtvaardigd door de versheid, diversiteit en originaliteit aan ingrediënten. Vis ís bv. duur en dan dien je nog het transport te rekenen.
  • Je moét wel koken.
    Het leeuwendeel van de gerechten kan je niet zomaar invriezen. Als je eens geen zin hebt, kan je vaak hooguit 1 dag skippen, aangezien de versheid anders niet gegarandeerd is.
  • Het blijft opletten met pauzes.
    De app is dan écht verbeterd op alle vlak, je dient er wel attent mee om te springen dat je tijdig leveringen pauzeert.

 

 

 

All in all zijn wij dus tevreden gebruikers en zullen we HelloFresh wellicht nog even blijven gebruiken. Zeker niet fulltime, maar regelmatig.
Wie onze recepten wat wil volgen, kan zeker mijn Instagram feed volgen!

De bevalling

23 augustus 2017.

10 dagen na de vooropgestelde bevallingsdatum. Het is té gezellig daarbinnen. 😊 Aangezien men je tegenwoordig maximum zo ver over tijd laat gaan, verwachtten ze ons deze ochtend om 5u in het hospitaal voor de inleiding. Het voelt als op reis gaan: je koffers pakken, weten dat je het huis even achter je laat, op een ontiegelijk vroeg uur uit de veren… alleen ís het dat niet. Gisteren gierden de zenuwen ons door de keel, groeiend vanuit het besef dat het nu écht zover moest zijn.

Mijn relaas van de dag:

  • Iets na 5u arriveren we bij het ziekenhuis. De 1e keer dat ik een hospitaal via spoed binnenwandel én hopelijk blijft dat zo even. Een charmante verpleegster gidst ons tot het verloskwartier, waar ze meteen aan de slag gaan en starten met ‘primen’, het kunstmatig uitrijpen van de baarmoederhals.
  • De klok noteert inmiddels 7u. De zon komt op, de wereld ontwaakt. Ik zou al terug kunnen slapen. 🙈 Inmiddels nog geen concrete update. Wel al wat voorzichtige contracties.
  • 8u45, de gynaecologe verschijnt ten tonele om de vliezen te breken. Geen sinecure, waar ze toch wat dient af te tasten met een lange, fijne ‘tang’. Uiteindelijk slaagt ze zo in het breken van de vliezen. Ik verwachtte hier een stroom water, al kwam dat eerder met mondjesmaat op gang. Gedurende de rest van de bevalling, mogen we ons blijkbaar verwachten aan die constante ‘lekkage’. Intussen lijken de eerste weeën te starten.
  • 11u30, de weeën volgen elkaar intussen snel op en zijn intensZe kermt het nu soms al uit van de pijn, wat ook voor mij hartverscheurend is. Met een krop in de keel kijk ik machteloos toe. Nu al toon ik ontzaglijk veel respect voor elke vrouw die deze pijnmarathon moet doorstaan.
  • 12u, ze verbijt nog steeds de pijn en smeekt om pijnstillers. Tegen dat de verpleegster goed en wel arriveert, blijkt het echter al tijd om te persenWe waren verrast door de onverhoopte snelheid van de gang van zaken, al is zoiets anderzijds ook vrij stresserend voor alle betrokken partijen.
  • 12u56, Lucie Van de Steene ziet het levenslicht. 😍 Het moment waarop je voor het eerst jouw kindje ziet verschijnen, valt onmogelijk te beschrijven. Adembenemend, beklijvend, alle emoties overstijgend, uniek,… Men noemt het vaak een wonder, maar dat is dit toch op alle vlak. Ik heb alleszins meer dan eens een traantje weggepikt vandaag en vermoed dat we dat de komende tijd nog meer zullen doen. Trots op de prestatie van de mama én mijn pracht van een dochter.