Blog

Start de dag productief met een ochtendloop!

Als fervent loper vergt het vaak wat planning om werk-privé-sport te combineren.
Waar ik voorheen telkens ‘s avonds liep, gooi ik het sindskort over een andere boeg.
En dat biedt de nodige voordelen.

Vroeg dag

Als ochtendmens, heb ik doorgaans iets minder moeite om me uit bed te slepen dan anderen. Snoozen staat eigenlijk niet in mijn woordenboek.
Als papa van een dochtertje van intussen 9 maand – de tijd vliegt dat het een aard heeft – is het allerminst evident ‘s avonds tijd én energie over te hebben voor die looptraining.
Sedert enkele maanden ben ik oa. daarom gestart met een nieuwe ochtendroutine: de ochtendloop.
Rond 6u (uiterlijk 6u30) kruip ik uit de veren, om vervolgens bijna meteen aan de slag te gaan.

De 1e ochtendrun was de lastigste, vooral mentaal dan. Ik liep al zodanig lang te spelen met de idee het te proberen en ben wát blij dat het er uitendelijk van kwam. Intussen kan ik die ochtendloop nog amper missen!

Ochtendloop

De voordelen

De nieuwe ochtendroutine wierp snel haar vruchten af:
  • Je start de dag met (verrassend genoeg) meer energie.
  • Niks zo heerlijk als de zon (soms) te zien opgaan.
  • Het werkt enorm ontspannend omde zon te zien opkomen,  de bakker nog aan het werk te zien, postbode te passeren…
  • Qua productiviteit dé juiste aanzet van de dag – ‘killing that 1st frog’.
  • Het is vaak inspirerend en brengt je op ideeën. Ideaal ook om bepaalde beslissingen te onderbouwen.
  • Je spaart avondtijd uit.
Benieuwd of er nog mensen zijn die het doen!
Wie wil, kan mijn loopexploten steeds volgen via Strava.

Afstand liegt niet

Gedurende onze carrière komt het vroeg of laat op ons pad: een uitdaging die op jouw lijf geschreven is, maar wel een stuk verder van huis.
Hamvraag: moet dat je tegenhouden?
En vice versa: zou je veranderen voor eenzelfde óf misschien zelfs minder aantrekkelijke rol dichterbij?
Laat ons de theses eens bekijken.

Aanbod aantrekkelijke rol verder van huis

Recent kreeg ik hier zelf mee te maken.
Als freelancer verkeer ik in een aparte situatie, waar opdrachten elkaar sneller opvolgen dan in de normale loopbaan van een werknemer vast in dienst. Dan nog vind ik het belangrijk hier voldoende aandacht aan te besteden en alles grondig te bestuderen.
Concreet luidde het aanbod een bredere rol, breder dan hetgeen ik tot hiertoe had gedaan. Natúúrlijk sprak dit meteen tot mijn verbeelding.
Belangrijkste kanttekening: het woon-werk-traject werd ± 1u30 van deur tot deur, oa. gebruik makend van de trein.

Ik koos voor de uitdaging en heb er zeker geen spijt van, aangezien ik inmiddels weer heel wat competenties heb uitgediept en nieuwe inzichten heb verworven.

Is het iets voor de langere termijn? Hoegenaamd niet!
Afstand liegt niet, vind ik. Hoe mooi alles aanvankelijk ook oogt, na verloop van tijd begint dit toch door te wegen. Als je begint na te denken over hetgeen je zou kunnen doen met de gewonnen tijd… En dan rep ik nog geen woord over het pendelen met de NMBS. 🙂

Krijg je echter bij de start van je professionele leven een dergelijke opportuniteit, dan zou ik niet twijfelen. De kans is nl. zéér reëel dat je later een even mooie uitdaging wacht dichter bij je habitat. Wie nog geen relatie of kinderen heeft, kan er meteen voluit voor gaan. Bovendien geef je jouw carrière meteen een boost, tov anderen die kiezen voor een ‘veilige’ job in de aanpalende regio.

Aanbod voor een rol dichterbij

Als HR Consultant ondervind ik geregeld dat kandidaten zich tamelijk onzeker voelen over hun next steps. Ze weten nog niet goed waar hun ambities liggen, zijn kritisch t.o.v. nieuwe uitdagingen en vragen zich af in hoeverre het gras aan de overkant écht groener kan zijn. En kan dat dan op respectabele afstand van de uitvalsbasis?
Ja!
Net zoals je geregeld jobaanbiedingen krijgt die té ver liggen, kan je er prat op gaan dat het omgekeerde vroeg of laat ook volgt. Uiteraard situeren veel interessante jobs zich nog steeds rond Brussel, maar er is duidelijk een trend aan de gang waarbij organisaties zich meer en meer gaan settelen buiten de hoofdstad. Of ze zoeken flexibele oplossingen om het mobiliteitsprobleem te counteren, zoals satellietkantoren, de mogelijkheid tot flexwerk, etc.
Daarenboven kan je je misschien afvragen of je niet beter past in een kmo? Of ambitieuze start-up?
Alles staat of valt met jouw eigen levenssituatie, persoonlijkheid en ambities.
Laat je nooit afschrikken door hetgeen op je pad komt.
Mijn devies? Luisteren.
Leg je oor geregeld te luister bij professionals in het vakgebied en ga ook eens effectief solliciteren bij een bedrijf dat je aanspreekt. Hou de vinger aan de pols en op de duur tref je een organisatie waar je je écht thuis voelt en kan ontwikkelen. En laat dat laatste, meteen ook mijn laatste advies zijn. Iedereen kan – naargelang de omstandigheden – kiezen voor een rol dichter bij huis.
Als je je werk echter voldoende belangrijk vind én graag wil doen, hou dan zeker rekening dat je volgende aspecten ziet aan bod komen in je volgende job:
  • Meesterschap – de mogelijkheid je vaardigheden verder te ontwikkelen
  • Autonomie – vrijheid in je doen en laten, fouten mogen maken
  • Zingeving – je job heeft een duidelijk nut
(Naar het boek Drive van Daniël Pink)

Waarom we opnieuw startten met HelloFresh

Sinds de geboorte van Lucie zijn we opnieuw begonnen met HelloFresh.

Tot op heden (1 maand later) hebben we het ons geenszins beklaagd:

  • Je dient minder boodschappen te doen tijdens de week.
    Voor HelloFresh heb je in feite enkel basisingrediënten nodig zoals olijfolie, peper & zout en misschien wat bouillon. De rest wordt meegeleverd. Dit was voor ons dé primaire reden om het terug een kans te geven na jarenlange ‘pauze’. Ganse dagen boodschappen doen, zit er minder in nu.
  • Je ontdekt nieuwe smaken & gerechten.
    Iedereen zal het volgende wel herkennen: je hebt vroeg of laat geen inspiratie meer wat je komende week allemaal zult kokkerellen en grijpt vaak terug naar veilige keuzes die je perfect onder de knie hebt. Met HelloFresh dien je hier niet meer over na te denken.
  • Je leert beter koken.
    Toegegeven dat ik nog kan groeien op culinair vlak, maar je leert effectief beter koken met HelloFresh. Voor mezelf betekent dat vooral efficiënter omgaan met recepten, waar het voorheen vaak té lang duurde. Nu ben ik soms al eens onder de indruk van hetgeen ik toch op dat bord weet te toveren. Als je dan positieve feedback krijgt, fleur je helemaal op.
  • Je hebt keuze!
    Toen we enkele jaren terug voor het eerst HelloFresh probeerden, had je nog geen keuzevrijheid. Je koos voor het aantal gerechten, maar had hierna geen keuze meer. Gevolg: soms té complexe (voor mij dan)gerechten of gerechten die je simpelweg minder graag lust. Voortaan heb je elke week de keuze uit maar liefst 10 gerechten, onderverdeeld in subcategorieën als quick & easy, caloriefocus, veggie, original en discovery. Je moet écht een moeilijke eter zijn om hier je gading niet te vinden.
  • Het is gezond en vers.
    Telkens ik de ingrediënten uitpak, ben ik hiervan onder de indruk. Je betaalt ervoor, maar krijgt erg vers, lekker én doorgaans gezond eten.
  • Je hebt minder afval.
    Aangezien je afgemeten porties krijgt, verkwist je minder. Overigens kudos aan de manier waarop alles verpakt wordt: in 1 grote doos zitten 3 zakken die elk 1 gerecht herbergen. Erg praktisch in de frigo alsook nadien bij het koken.

Hellofresh

Er zijn uiteraard ook nadelen aan verbonden:

  • Het is niet goedkoop.
    €43/week voor in totaal 3 gerechten met 2 personen is toch iets duurder dan wanneer je zelf kookt. Anderzijds is die prijs vaak gerechtvaardigd door de versheid, diversiteit en originaliteit aan ingrediënten. Vis ís bv. duur en dan dien je nog het transport te rekenen.
  • Je moét wel koken.
    Het leeuwendeel van de gerechten kan je niet zomaar invriezen. Als je eens geen zin hebt, kan je vaak hooguit 1 dag skippen, aangezien de versheid anders niet gegarandeerd is.
  • Het blijft opletten met pauzes.
    De app is dan écht verbeterd op alle vlak, je dient er wel attent mee om te springen dat je tijdig leveringen pauzeert.

 

 

 

All in all zijn wij dus tevreden gebruikers en zullen we HelloFresh wellicht nog even blijven gebruiken. Zeker niet fulltime, maar regelmatig.
Wie onze recepten wat wil volgen, kan zeker mijn Instagram feed volgen!

De bevalling

23 augustus 2017.

10 dagen na de vooropgestelde bevallingsdatum. Het is té gezellig daarbinnen. 😊 Aangezien men je tegenwoordig maximum zo ver over tijd laat gaan, verwachtten ze ons deze ochtend om 5u in het hospitaal voor de inleiding. Het voelt als op reis gaan: je koffers pakken, weten dat je het huis even achter je laat, op een ontiegelijk vroeg uur uit de veren… alleen ís het dat niet. Gisteren gierden de zenuwen ons door de keel, groeiend vanuit het besef dat het nu écht zover moest zijn.

Mijn relaas van de dag:

  • Iets na 5u arriveren we bij het ziekenhuis. De 1e keer dat ik een hospitaal via spoed binnenwandel én hopelijk blijft dat zo even. Een charmante verpleegster gidst ons tot het verloskwartier, waar ze meteen aan de slag gaan en starten met ‘primen’, het kunstmatig uitrijpen van de baarmoederhals.
  • De klok noteert inmiddels 7u. De zon komt op, de wereld ontwaakt. Ik zou al terug kunnen slapen. 🙈 Inmiddels nog geen concrete update. Wel al wat voorzichtige contracties.
  • 8u45, de gynaecologe verschijnt ten tonele om de vliezen te breken. Geen sinecure, waar ze toch wat dient af te tasten met een lange, fijne ‘tang’. Uiteindelijk slaagt ze zo in het breken van de vliezen. Ik verwachtte hier een stroom water, al kwam dat eerder met mondjesmaat op gang. Gedurende de rest van de bevalling, mogen we ons blijkbaar verwachten aan die constante ‘lekkage’. Intussen lijken de eerste weeën te starten.
  • 11u30, de weeën volgen elkaar intussen snel op en zijn intensZe kermt het nu soms al uit van de pijn, wat ook voor mij hartverscheurend is. Met een krop in de keel kijk ik machteloos toe. Nu al toon ik ontzaglijk veel respect voor elke vrouw die deze pijnmarathon moet doorstaan.
  • 12u, ze verbijt nog steeds de pijn en smeekt om pijnstillers. Tegen dat de verpleegster goed en wel arriveert, blijkt het echter al tijd om te persenWe waren verrast door de onverhoopte snelheid van de gang van zaken, al is zoiets anderzijds ook vrij stresserend voor alle betrokken partijen.
  • 12u56, Lucie Van de Steene ziet het levenslicht. 😍 Het moment waarop je voor het eerst jouw kindje ziet verschijnen, valt onmogelijk te beschrijven. Adembenemend, beklijvend, alle emoties overstijgend, uniek,… Men noemt het vaak een wonder, maar dat is dit toch op alle vlak. Ik heb alleszins meer dan eens een traantje weggepikt vandaag en vermoed dat we dat de komende tijd nog meer zullen doen. Trots op de prestatie van de mama én mijn pracht van een dochter.

Het nakende vaderschap

Na 9 maanden is het bijna zover.
Waar de vrouw uiteraard centraal staat in het hele gebeuren, is het als aanstaande vader toch ook een hele belevenis.

Enkele ‘dad facts’:

  • De voorbereiding is vanzelfsprekend plezant. 🙂
    Soms is’t ‘van moeten’!
    Zij mag in principe nog drinken en alles eten — de sfeer is nog goed.
  • Het verrassende moment — verlossend vond ik erover :-) — staat bol van de emoties.
    Van verbaasd naar opgetogen, van verschrikt tot dat tikkeltje onzekerheid.
    Na een korte looptocht begon het hier stilaan te dagen dat ik vader zou worden. Intens geluk!
  • Je moet meteen aan de slag en dat is RONDUIT VREEMD.
    Ik heb het uiteraard over de zoektocht naar een crèche die van start gaat nog voor je goed en wel beseft waar je aan toe bent. Je weet nog niks van dat kind en je dient al aan te geven wat bepaalde voorkeuren zijn, moet plots nadenken over ‘het praktische’…
    Wij hadden geluk en vonden een crèche in de buurt die ook nog tot 18u30 open is — wie geraakt daar in godsnaam om pakweg 17u?! Vroeg begonnen, is dus echt half gewonnen!
  • De eerste maanden beleef je als koppel op een ongeziene manier, zeker als je zoals wij beslissen te wachten met de aankondiging tot de veilige kaap van 3 maand is gerond.
    Zij mocht m.a.w. niet drinken én dat tijdens de feestdagen. We vreesden het ergste — iemand moest dat wel ontdekken — maar waren perfect voorbereid: altijd alcoholvrije wijn en bier in de koffer en sowieso steeds naast elkaar genesteld. Wanneer ik op Nieuwjaar een Orval tegen mijn goesting bijna ad fundum heb binnengekletst, had ze het toch even lastig. Mijn lever die avond ook. Als bij wonder heeft niemand het echter doorgehad! 🙂
    Gelukkig was ze intussen ook ok en heeft ze niet al te veel vervelende zwangerschapskwaaltjes geleden.
  • De aankondiging zelf kan ook hilarisch zijn.
    Mijn ouders geloofden er bv. niks van, aangezien ‘zij champagne aan het drinken was’.
    Na enkele herhalingen moesten we alsnog een echo boven halen om hen van het tegendeel te overtuigen. 🙂
    Het gelukzalige gevoel erna was navenant. Enige kanttekening: je hebt als koppel geen geheim meer, wat wel zijn charmes had.
  • Alles lijkt nog veraf.
    Na pakweg 4 maanden stonden wij eigenlijk nog niet stil bij het vervolg.
    Intussen vlogen de weken als vanouds voorbij, aangezien je eindelijk weer wat meer kunt buiten komen (dat drinken toch!). Helaas kan ze niet meer alles eten, wég sfeer. 😀 De verhalen over sushi, martino’s, saignant steaks, etc. vliegen me al om de oren. Over Orval zwijg ik in alle stilte.
  • Bezoeken aan de gynaecoloog.
    Momenten die je koestert, die bezoeken aan de gynaecoloog. Ik kan het iedereen aanraden hier zoveel mogelijk bij aanwezig te zijn. Zeker wanneer je echo’s te zien krijgt. Bij de allereerste echo pinkten we beiden een traantje weg en we hadden het lumineuze idee ook beide grootmoeders in spe uit te nodigen op een volgende echo. Fantastisch moment!
    Dat ze tegenwoordig al aardige 3D-beelden kunnen maken, is dan ook weer fascinerend. Zo beleef je het als man toch wat meer van nabij, want verder blijft dat toch vrij beperkt tot ‘stampjes voelen’ en praten tegen de buik.

baby echo

  • All hell breaks loose. Voor de man althans.
    Het besef dat we een lijst moesten samenstellen, met de daaraan gepaard gaande bezoekJES aan winkels, je hebt er engelengeduld voor nodig.
    Wie me een beetje kent, weet dat ik eerder ongeduldig ben, wat in deze dus een walgelijke combinatie bleek.
    Nadat we er eindelijk uit waren welke winkel het zou worden, volgden nog ettelijke bezoeken aan de betreffende winkel. UREN hebben we er gesleten en kennen de winkel intussen van voor naar achter. En ik zweer het je, wanneer je als man dàt punt bereikt waar je moet kiezen welke kleur de kotsdoekjes moeten hebben, snak je naar een zetelmoment met troostende Duvel.
  • Babyborrel of niet.
    Daar hebben we even over getwijfeld, maar aangezien we samen toch een vrij grote familie hebben én heel wat vrienden/kennissen, opteerden we toch maar voor de borrel. Ook hier luidt het devies niet té lang te wachten om de zoektocht op te starten, aangezien heel wat zalen toch vrij lang op voorhand geboekt zijn. Wederom een heleboel knopen door te hakken, iets wat je bovendien niet van de ene dag op de andere kunt doen.
  • Méér praktische zaken.
    Er komt toch wat bij kijken. Verzekeringen, de erkenning (voor de aangifte later), de pamperrekening, de geboortekaartjes… Vooral dat laatste bleek een zwaardere dobber dan verwacht. We hadden een donkerbruin vermoeden dat die kaartjes/doosjes en hele reutemeteut een duit kostten, maar vielen nog achterover van sommige offertes. En we regelden het dan nog zelf met de drukkerijen, zonder tussenpartij!
  • Het uitkijken naar het einde.
    Tegen dat alles zowat geregeld raakt, loopt de zwangerschap naar zijn einde toe. De spanning is bij ons nu te snijden (berekend op 13/08), maar we genieten zeker nog van onze laatste momenten met z’n 2. Net als bij het begin, merken we ook nu weer dat vat vol emoties: enerzijds met gezonde dosis schrik (het doet iets met je leven, goodbye slaap!), anderzijds reikhalzend uitkijkend naar die kleine ukkepuk.

Duimen voor een gezond wonder, want dat is het sowieso.